Van overleven naar leven

Door craniosacraal therapie leerde Henk (53) met een mildere blik naar zichzelf en naar de belangrijkste mensen in zijn omgeving te kijken.

Nu leeft hij voor het eerst sinds lange tijd zijn volste leven. Grenzen zijn meer voelbaar geworden. Gevoelens beter te plaatsen en te verwoorden. Henk: “Ik zie nu in dat ik niet hoef door te denderen tot ik vind dat iets een 10 is. Mijn perceptie van die 10 was niet realistisch en heeft me letterlijk en figuurlijk laten verkrampen. Tegenwoordig is mijn motto: ‘Een 8 is de nieuwe 10’. Heel bevrijdend, ook voor mijn gezin.”

Ongeveer 4 jaar geleden liep Henk vast. Zowel mentaal als fysiek was de spanningsboog inmiddels zo hoog geworden, dat hij moest erkennen dat hij weer over zijn grenzen was gegaan. Hij besloot bij Jurgen aan te kloppen, die als psycholoog na een studie tot craniosacraal therapeut was gestart zijn cliënten volgens een gecombineerde therapie te behandelen.

Door een eerdere goede ervaring met craniosacraal therapie én zijn vertrouwen in Jurgen, zag Henk hier wel heil in. Wat hij op dat moment nog niet wist, was dat dit keer een grote doorbraak plaats zou vinden.

Overleven

Op zijn 17e kwam Henk met zijn brommer in een ernstig verkeersongeval terecht. Een frontale botsing met een auto werd hem bijna fataal. In comateuze toestand werd hij het ziekenhuis binnengebracht. Toen Henk hieruit ontwaakte, was praten het enige dat hij nog kon. Alles zou hij opnieuw moeten leren. De maanden die volgden, vocht hij uit alle macht om alles dat in zijn bijna volwassen leven zo normaal was geworden, weer opnieuw aan te leren.

Na een maandenlange opname in een revalidatiecentrum liep Henk tegen alle verwachtingen in zelfstandig het gebouw uit. “Eenmaal thuis ben ik in de zaak van mijn ouders gaan werken”, vertelt Henk. “Ik begon rustig aan en kon daar pas op de plaats maken als dat nodig was. Al gauw vond ik dat ik meer moest kunnen. Ik had mij op dat moment al van een 0, waarbij ik volledig verlamd in het ziekenhuis lag, opgewerkt naar een 8, toen ik thuis weer zelfstandig mijn leven kon oppakken. Maar mijn lat lag nog net zo hoog als voor mijn ongeval. Die 8 moest naar een 10.

Met die blik bleef ik alsmaar absurd hoge eisen stellen aan mezelf. Maar wanneer is iets überhaupt een 10? Fysieke klachten komen vaak voort uit negatieve of onrealistische gedachten die je over jezelf hebt, weet ik nu. Dat ik steeds weer vastliep en als een jojo door het leven ging, was dan ook niet verwonderlijk. Ik ging totaal voorbij aan het feit dat ik door mijn ongeval als mens ben veranderd. Ik had een ernstig ongeval overleefd, maar was nooit gestopt met overleven.”

De weg naar compassie

“Zo ging ik volledig voorbij aan het feit dat ik Niet Aangeboren Hersenletsel (NAH) aan mijn ongeval had overgehouden. Ik liep niet weg van mijn ervaring en mijn verdriet, die kon ik wel zien, maar ik wilde altijd meer kunnen. Meerdere momenten in mijn leven liep ik hier tegenaan. Dan liep ik vast en verkrampte ik letterlijk en figuurlijk. Daarnaast zorgt mijn NAH ervoor dat de Henk van voor het ongeval en daarna twee behoorlijk verschillende mensen zijn. Daar heb ik jarenlang niet bij stilgestaan. Ik had mezelf nooit goed opnieuw leren kennen. Mijn veranderde wezen hanteerde nog altijd de oude standaard. Bij mijzelf stilstaan, invoelen en mijn grenzen aangeven kon ik niet.

Dat dit gevecht met mijzelf ook zijn weerslag had op mijn partner en onze kinderen, dat had ik allerminst in de gaten. Niet alleen zag ik mijzelf niet, maar ik kon ook mijn gezin niet zien. Compassie was mij vreemd. Nu ik dit in de laatste periode door mijn sessies met Jurgen heb mogen ontdekken, vind ik het heel erg dat ik hen toen niet zag. Ik weet wel dat ik er op dat moment niets aan kon doen, maar ik ben ontzettend dankbaar dat ik dit nu wel kan. Eindelijk heb ik compassie voor mijn vrouw en mijn kinderen. En voor mijzelf”, vertelt Henk dankbaar.

“Cranio heeft mij weer in contact gebracht met mijn wezen, met mijn ‘zijn’. Ik kom uit een ondernemersgezin waar hard werd gewerkt, lange dagen de norm waren en waar inkomen belangrijk was. Het werk dat ik er deed ging me goed af, maar balans in je leven en zelfacceptatie zijn zoveel meer waard dan keihard werken, geld of materie.”

Een nieuw pad creëren

Door de intuïtieve manier waarop Jurgen zijn cliënten behandelt, voelde hij haarfijn aan waar Henk zijn bindweefsel vroeg om meer zachtheid. En meer zachtheid, brengt ruimte in het lichaam om te kunnen voelen. Henk's lichaam stond zo onder spanning, dat het zachter maken van zijn bindweefsel de eerste behandelingen leidde tot intense spierspasmen. Emoties, behoeften, obstakels en onverwerkte gebeurtenissen kwamen beetje bij beetje meer aan de oppervlakte. Inmiddels ligt hij nagenoeg stil op de behandeltafel, in staat om te voelen wat er in zijn lijf gebeurt en te ervaren welke emoties, gebeurtenissen of andere mentale vraagstukken aandacht vragen.

“Je moet je natuurlijk wel realiseren dat je op basis van hetgeen dat Jurgen met zijn behandelingen bij jou in werking stelt, zelf aan de slag moet”, gaat Henk verder. “ik zie het als een duw in je rug. Het helpt je het pad te creëren dat bij jou past”. De cranio behandelingen bij Jurgen vind ik erg prettig. Niet alleen straalt hij een enorme rust uit, maar intuïtief voelt hij ook haarfijn aan wat mijn lichaam nodig heeft en waar blokkades om aandacht vragen.

Nu ik zoveel beter in contact sta met mijn lichaam voel ik tegenwoordig veel beter aan wat ik op welke momenten wel en niet kan doen. Daar mag ik nu naar luisteren en dat is ontzettend waardevol. Als ik dan soms toch opmerk dat mijn lichaam wat strakker begint te voelen, weet ik dat ik naar Jurgen moet en maak ik een afspraak.

Over Leven

Het zakenleven heeft Henk achter zich gelaten. “Ik wist dat ik in actie moest komen. Ik moest veranderen en dit was een van de belangrijkste factoren. Hier heb ik geen moment spijt van. Hoe dichter ik gedurende het verloop van de sessies bij mijzelf kwam, hoe meer ik ben gaan ervaren dat ik de juiste keuze heb gemaakt. Ik gun mijzelf eindelijk de tijd en ruimte die ik nodig heb. Stilzitten doe ik ook niet, maar mijn leven is nu zoveel rijker. Niet alleen is er thuis meer rust en balans gekomen, maar ben ik naast mijn WIA-uitkering ook gestart met enkele uren vrijwilligerswerk als ervaringsdeskundige bij een stichting die zich inzet voor mensen met NAH. Daar wordt veel lief en leed gedeeld. Al is mijn insteek dat ik er voor hen ben, ik leer er zelf ook nog altijd van. Dat ik nu, door de cranio behandelingen, zoveel beter kan (in-)voelen en meer begrip heb voor zowel mijzelf als de mensen in mijn omgeving, ben ik daar erg op mijn plek. Mijn leven is nu veel mooier en ik weet zeker dat dit ook voor mijn naaste omgeving geldt. Presteren en ‘de beste zijn’, zijn nu begrippen uit het verleden.

Dat merk ik ook terug in de kleine opdrachten die ik tegenwoordig als zzp-er doe. Door de cranio behandelingen kan ik nu vooraf veel beter aanvoelen en inschatten wat voor mij haalbaar is. De opdrachten waar ik vervolgens “ja” tegen zeg, daar leg ik nu geen prestatiedruk meer op. Ik geniet vooral van de dingen die ik doe, de contacten die ik leg en de samenwerkingen die ik heb. Nu ik veel meer intune ben met de man die ik in wezen ben, is mijn leven veel rijker. Ik voel me vrijer, rustiger en in balans.”