Terug in verbinding met mijzelf

Nog geen driekwart jaar geleden stapte Diane (58) voor het eerst bij Jurgen binnen. Met de wens om haar zachte kant opnieuw te ontmoeten zonder dit puur mentaal te benaderen, voelde ze zich bij Jurgen al snel in veilige en kundige handen. Haar drukke hoofd werd langzaam stiller en er ontstond ruimte voor contact met het lichaam en het invoelen van opgeslagen emoties. Diane: “Ik ben er nog niet, maar door het opnieuw kunnen voelen van mijn emoties, het behandelen van blokkades in mijn lichaam en het aankijken van pijnlijke gebeurtenissen in mijn leven, leer ik opnieuw naar mijzelf te kijken en ontdek ik hoe het is om veilig en vertrouwd te raken met de persoon die ik ben. Ik sta niet meer altijd in de vechtmodus, maar ontdek langzaam mijn inner warrior, mijn innerlijke kracht. Een kracht die ik wil leren omarmen, die er altijd voor mij is en mij niet veroordeelt. Een kracht die mij helpt te zijn wie ik ben, ongeacht mijn emoties.”

"Een aantal jaren geleden kwam ik door verschillende gebeurtenissen in mijn leven tot de conclusie dat mijn verleden mij te hard heeft gemaakt voor mijzelf. Ik verkeerde in een continue staat van alertheid en voelde me nooit helemaal veilig of ontspannen. De vechtmodus die ik onder meer door de onveilige emotionele hechting in mijn kindertijd ontwikkelde, speelde me parten.”

Verlangen

“Door het continu alert zijn voerde mijn hoofd altijd de boventoon.

Mijn gedachten overheersten mijn gevoelens en voor mijn emoties was geen plek. Maar dat betekende niet dat er geen emoties waren die mijn aandacht vroegen. Mijn emoties werden onderdrukt door mijn eigen vechtmodus. Ik verlangde naar het opnieuw vinden van mijn zachte kant. Meer contact met mijn gevoel zou mij hopelijk meer inzicht geven in wat ik écht nodig heb op dat moment zonder mij te laten leiden door geïntegreerde angst en een aangeleerde vechtersmentaliteit.

Lange tijd vroeg ik me af hoe ik mijn zachte kant weer toe kon laten en wat voor een behandelmethode daarbij past. Met iemand praten zou alleen maar nog meer voer zijn voor mijn altijd alerte en drukke hoofd. Dit zou mij niet dichter bij mijn emoties brengen. Intuïtief wist ik dat een behandeling met lichamelijk contact mij letterlijk zou kunnen helpen om weer beter in contact met mijn lichaam te komen. Vanuit daar zou ik bij mijn gevoelens kunnen komen. Waarom ik dat dacht weet ik niet, maar dit was wel hoe ik het intuïtief voelde. Het leek me alleen wel moeilijk om iemand zo dichtbij te laten komen. Het was in strijd met de muur die ik om mij heen had opgebouwd. Ik zou daar dan iemand doorheen moeten laten breken. Iemand toegang moeten geven.”

Verbinden van behandelmethoden

“Een goede vriendin vertelde mij in die periode over craniosacraal therapie. Meteen sloeg ik hier positief op aan. Dit was precies wat ik zocht! Na dit gesprek gaf ze mij het telefoonnummer van Jurgen. Mijn verlangen naar het terugvinden van mijn zachtheid en een veilige basis in mijzelf, was zo groot dat ik mijn angst om iemand van dichtbij toe te laten aan de kant schoof.

Ik belde Jurgen op en nog geen twee weken later zat ik bij Jurgen aan tafel voor een intake en eerste behandeling.”

Inmiddels ben ik heel dankbaar dat ik Jurgen heb ontmoet. De werking van cranio op zich is al erg bijzonder, maar de manier waarop Jurgen dit doet vind ik erg fijn. Niet alleen is hij heel rustig en oprecht geïnteresseerd, maar hij beschikt ook over een bepaalde intuïtie en sensitiviteit waardoor hij precies aanvoelt wat jij nodig hebt en waar in jouw lichaam zich dit uit.

Door zijn achtergrond als psycholoog weet hij precies de juiste vragen te stellen en kan ik met hem heel goed praten over de gevoelens en gedachten die de behandelingen bij me losmaken. Deze gesprekken helpen mij verbinding te maken met spanningen, emoties en herinneringen die zich als blokkades in mijn lichaam hebben vastgezet. Daardoor zijn deze blokkades nu een stuk minder aanwezig.

De cranio behandelingen werken ook goed samen met de behandelingen die ik volg bij de chiropractor. Ze versterken elkaar. De behandelingen bij de chiropractor ben ik begonnen na een ernstig auto-ongeluk een aantal jaren geleden. Daar heb ik fysiek veel schade aan overgehouden. Zoveel schade, dat ik ben gaan nadenken over mijn toekomst. Ik begon na te denken over mijn loopbaan, maar ook over mijn alertheid, de angst en onrust die ik altijd met me meedroeg. Dit is dan ook één van de triggers geweest om mijn zachte kant terug te willen vinden. De zachtheid die ik terugzie in mijzelf als ik naar mijn kinderfoto's kijk.”

Overgave

“Na het ongeval en het besef dat ik eindelijk echt voor mijzelf moest kiezen, is er iets in mij getriggerd. Ik wil nu echt voor mijzelf kiezen. Door met mijzelf aan de slag te gaan sta ik veel sterker in mijn schoenen. Dat zal mij ook helpen als ik in de toekomst begin aan een nieuwe loopbaan. Een loopbaan waar ik een grote passie voor heb. Als ik daar mee start, wil ik in mijn kracht staan. Zonder gevoelens van angst, alertheid en klaar om te moeten vechten. Zonder steeds in mijn hoofd te zitten en zonder te hard te zijn voor mijzelf. Ik wil 100% mijzelf zijn, zonder gevoelens die niets te maken hebben met mijn huidige leven.

Mijn behandelingen bij Jurgen hebben om een grote overgave van mijzelf gevraagd. Ik heb me helemaal opengesteld voor de blokkades die Jurgen in mijn lichaam tegenkwam. Ik vond het in het begin heel spannend om mij helemaal over te geven aan Jurgen. Door de fijne intake voelde ik me gelukkig, letterlijk en figuurlijk, al snel in veilige handen waardoor ik open stond om de confrontatie met mijzelf aan te gaan en dichter bij mijn zachte en authentieke zelf te komen.”

Vertrouwen

“In deze periode ontdekte ik ook dat ik niet alleen vaak aan mijn emoties voorbij ga, maar ook dat ik op de momenten dat ik mijn emoties wél toelaat, daar zelf niet mee overweg kan. Op die momenten mis ik een support systeem en voel ik me alleen en kwetsbaar. Dat hangt erg nauw samen met mijn onveilige emotionele hechting, maar ook met een erg pijnlijke ervaring in de liefde waarvoor ik zelfs naar Nederland ben geëmigreerd. Ik kan het dus wel verklaren, maar ik wil er ook iets aan doen. Als ik zachter voor mijzelf wil kunnen zijn, betekent dit ook dat ik mijn emoties leer toe te laten en zelf durf aan te kijken.

Het antwoord op de vraag “Hoe dan?” kwam in diezelfde periode op mijn pad in de vorm van een interview met auteur Elizabeth Gilbert (red. Eat, Love, Pray). Zij raakte mij in dit interview enorm met haar visie en uitspraken over zelfliefde en ‘self-parenting’. Haar wijze woorden zitten vanaf dat moment in mijn hoofd en inspireren mij om steeds meer mijn eigen support systeem te worden.”

Dat is niet eenvoudig, want het 100% mijzelf willen zijn inclusief het terugvinden en omarmen van mijn zachte kant, betekent dat ik mijzelf op de momenten waarbij ik hard of direct ben naar anderen, ook moet leren accepteren. De associatie die ik met deze manier van reageren heb is door mijn kindertijd niet erg positief. Toch hoop ik dat ik mijn innerlijke warrior ook helemaal toe mag laten en ga zien als een positief stuk van mijzelf. Jurgen heeft me hier al wel anders naar laten kijken, maar ik voel dit nog lang niet altijd zo. Ik vind het nog lastig om te voelen dat het oké is om vertrouwd te raken met mijn inner warrior. Dat mijn innerlijke kracht juist zorgt voor het vertrouwd zijn en veilig zijn bij mijzelf. Daar heb ik nog tijd voor nodig.”

Verbinden met mijn ware zelf

Ik denk dat de cirkel eigenlijk heel mooi rond is met de combinatie van chiropractie, cranio en een inspiratiebron als Elizabeth Gilbert. Mijn lichaam wordt door de chiropractie sterker, waarbij ik beter kan aangeven wat ik voel in mijn lijf doordat de cranio mij veel meer in contact met mijn lichaam en gevoelens heeft gebracht. De cranio zelf heeft er, naast het beter kunnen voelen van mijn lichaam, voor gezorgd dat ik meer in contact ben gekomen met mijn gevoel en oude pijn heb kunnen aankijken. Ik kan nu meer zien wat van mij is en kan beter plaatsen waar mijn gevoelens en gedrag vandaan komen. Wat ook fijn is, is dat mijn hoofd niet meer altijd aan staat, ik kan nu soms ook stil zijn. De laatste ontwikkeling is het afnemen van het gevoel altijd op mijn hoede te moeten zijn. Als ik nu alleen buiten loop bijvoorbeeld, dan sta ik niet meer zo in de vechtmodus.

Het lastigste is nu misschien nog om zachter te worden voor mijzelf en daarbij mijn inner warrior te omarmen. Om mijn emoties toe te laten zonder oordeel en stevig te kunnen staan, ongeacht de gevoelens die ik ervaar. Om nog beter te kunnen verbinden met mijzelf en nog iets meer los te laten misschien. Te begrijpen hoe mijn inner warrior juist een positieve kracht is die mij met al mijn emoties heel maakt, mij met mezelf verbindt.

Voor dat stuk houd ik mij vast aan de woorden van Elizabeth Gilbert als inspiratie en mantra: “I've got my back, I'm safe, I've got me!” Ik ben daar nu nog niet, zegt Diane, maar ik ga er voor de volle 100% voor!”